In relaties willen we vaak bij elkaar zijn.
We willen begrijpen wat de ander voelt.
Helpen als het lastig is.
Meebewegen, meedenken, oplossen.
En juist daarin kunnen we soms te dicht komen.
Met goede bedoelingen.
Maar zonder ruimte.
Wanneer zorgen overgaat in invullen
Ruimte laten betekent niet dat je minder geeft.
Het betekent dat je niet alles hoeft in te vullen.
Niet elk stil moment hoeft opgevuld.
Niet elke twijfel hoeft meteen benoemd.
Niet elke emotie hoeft opgelost.
Soms is nabijheid niet te doen,
maar te laten.
Ruimte als vorm van vertrouwen
Ruimte laten is vertrouwen dat de ander zijn of haar eigen beweging kan maken.
In eigen tempo.
Op een eigen manier.
Dat vraagt iets van ons.
Terughoudendheid.
Geduld.
En de bereidheid om niet meteen te reageren.
Maar het opent ook iets.
Wat er ontstaat als je ruimte durft te laten
Wanneer er ruimte is,
kan een relatie ademen.
Er ontstaat meer gelijkwaardigheid.
Meer ontspanning.
Meer ruimte voor verschil.
Je hoeft niet samen alles hetzelfde te voelen om verbonden te zijn.
Je hoeft niet altijd samen op te trekken om samen te leven.
Samen, maar niet samengeklonken
Samen leven betekent niet dat je alles deelt.
Of overal hetzelfde over denkt.
Het betekent dat je naast elkaar kunt staan,
zonder elkaar vast te houden.
Dat je elkaar kunt ontmoeten zonder elkaar te vormen.
Duurzame keuzes
En zo is het ook met duurzame keuzes.
We willen soms zo graag dat iemand dezelfde mening heeft,
dat we de ander daar juist mee verliezen.
Dat duurzaam leven net zo belangrijk wordt gevonden als door jou.
Maar door het juist helemaal los te kunnen laten,
geef je de ander een keuze.
En misschien blijken die keuzes wel dichter bij jouw keuzes te liggen
dan je dacht.
Bij Groen Graag zoeken we die ruimte ook op.
Niet om te overtuigen,
maar om verhalen te delen die uitnodigen
om zelf te kiezen.
